Geheimen van de dorpstekenaar

Onlangs nog 2 schooljongens te gast gekregen die mij wilden interviewen over hun droomjob.  “Betaalt dat goed, dorpstekenaar?” Voor ’t geld moet je ’t niet doen, jarenlang zwoegen aan een boek en dan krijg je van de regering te horen dat de schamele auteursrechten voortaan belast gaan worden aan 25%. Toch een mooi gunsttarief, hoor ik je zeggen. Dat wil je niet weten, het bedragje dat ik aan auteursrechten ontvang voor een boek waar ik jarenlang hart en ziel in gestoken heb, dat verdien ik met veel meer gemak met een paar dagen boeken uitlenen en terug op de planken zetten in de bib.

Sorry, het moest er eens uit, maar ik beloof, ik ga het hier niet meer over hebben. (Toegevoegd op 6/12:) Inmiddels weten we dat de regering die maatregel toch niet uit gaat voeren. Als meer regeringen eens de moed hadden om hun foute beslissingen in te zien en vergissingen recht te zetten … 

Waar ik het wel over heb, wat zit er allemaal in dat rare tasje van mijn rijdend atelier? En waarom ben ik niet alle dagen in het dorp? Ben ik ook dorpstekenaar als ik thuis in mijn atelier zit?

Het fietstasje staat altijd paraat. Met de fietsroutes van Doel in het hoesje sinds de eerste dag dat we ooit daarheen fietsten. Zelfs al ken ik het inmiddels blindelings van buiten.

Inhoud: een verfdoosje, stylo’s (zwarte Bics, minstens 4 stuks), een fototoestel, reserveband …

En dit is( een deeltje van) mijn oogst, na een of twee dagen Doel.

Kon ik maar alle dagen naar Doel fietsen en tekenen, maar zo krijg je geen boek. In mijn atelier teken, schrijf en schaaf ik verder. En helaas komt er dan ook soms de computer aan te pas. Want een ding weet ik zeker, geef mij maar verf en papier. 

Hierboven enkele pagina’s uit de strip die ik maakte voor XXI. Maar het boek dat ik voor ogen heb, wordt heel wat anders. Ik heb altijd meer gehouden van de tekeningen die ik ter plaatse maakte: veel spontaner, levendiger dan de stripplaten. Nu ben ik aan ’t knippen en plakken (zie onder) met alle schetsen en teksten, later zal Lennert (zoon van mijn vrouwtje) daar een heel mooie lay out mee maken. En als ik tekeningen te kort heb, mijn fietstasje staat klaar. 

Waar de computer voor mij een noodzakelijk kwaad is, speelt Lennert er mee. Ook al zweert hij (net als ikzelf en zijn moeder) bij handgeschreven letters, hij mengt als een virtuoze componist alle schetsen en tekeningn in Photoshop tot een natuurlijk geheel, (zelfs met mijn zwakste krabbels maakt hij nog soms iets moois) en zo wordt het uiteindelijk weer een echt schetsboek.  

Advertenties